Praktijkcase 1

Case

Wim Jansen werkt tien jaar bij het bedrijf. Wim heeft moeite om onder een chef te werken en een derde poging met Wim in een andere functie met weer een andere chef, is zojuist mislukt. Andere functies liggen beneden het niveau van Wim’s capaciteiten. De personeelschef meldt Wim dat hij hem moet ontslaan. Hij biedt hulp aan bij het vinden van een passende functie elders en Wim krijgt vier maanden salaris mee. Met een dienstverband van 10 maanden zou Wim volgens de kantonrechtersformule 12 maanden salaris meekrijgen. Omdat de kansen voor Wim op de arbeidsmarkt gunstig zijn en het bedrijf al veel heeft gedaan om hem passend werk te bieden, vindt het bedrijf vier maanden voldoende.  Wim betwist of er echt geen passend werk is en als hij toch wordt ontslagen dan wenst hij een vergoeding van twaalf maanden. Omdat partijen het niet eens worden, wordt een mediator ingeschakeld.

Wat is er gedaan

Samen met de mediator wordt verkend of voldoende is gezocht naar een passende functie. Er zijn wel functies, maar niet met voldoende uitdaging voor Wim .  Ook Wim beseft dat hij zich snel zou vervelen en zijn problemen met chefs nemen dan eerder toe dan af. Omdat het bedrijf Wim de kans heeft gegeven in drie verschillende functies, is het denkbaar dat een kantonrechter minder dan twaalf maanden ontslagvergoeding toekent. Onder leiding van de mediator wordt besproken wat voor Wim echt belangrijk is bij het vinden van een nieuwe baan, hoeveel tijd hij nodig denkt te hebben en hoeveel dat het bedrijf mag gaan kosten.

Uitkomst

Na drie gesprekken gaan beide partijen akkoord met een vergoeding van 6 maanden, een eerlijk en goed bruikbaar getuigschrift en Wim mag de personeelchef en een van zijn chefs als referentie opgeven. Met hen heeft Wim goede afspraken gemaakt en op papier kort maar duidelijk vastgelegd.